وضعيت آب و هواي فرداي بابلسر
Click for Babol Sar, Iran Forecast

عضويت سريع
شناسه :
نام اصلي:
ايميل:
تايپ مجدد:
رمز عبور:
تايپ مجدد:

کد امنیتی

 


گالري تصاوير





















چند وقتی هست که نتوانستم مطلبی بنویسم . هر چند رویدادهای ریز و درشت زیادی اتقاق افتاد که لازم بود پیرامون آنها بنویسم. اما متاسفانه حوادث طبیعی و غیر طبیعی و آخرین اون هم تصادف خودم در اواخر شهریور بود، موجب شد تا نتوانم این وظیفه را به انجام برسانم. امیدوارم خداوند منان که هر چه داریم از اوست نعمت سلامتی را به عنوان بزرگترین موهبت الهی بر همگان ارزانی دارد. انشاءا....

اما میل به نوشتن یک آرزوی همیشگی است و به قول شاملو: 

بی آرزو چه می کنی ای دوست؟

 به ملال،

درخود به ملال ،

با یکی مرده سخن می گویم



روز گذشته دوستی عتابم کرد که چرا دیگر نمی‌نویسی؟ پاسخی گفتم که شاید توجیه نشد. بر آن شدم امروز بخشی از  این قصور را جبران کنم. راستش وقتی که نمی‌توانم بنویسم، احساس خلاء می‌کنم؛ و حالا بازهم به خاطر شما، خودم و ورزش کشور باز هم می‌نویسم. اما امروز می‌خواهم در مورد حال و هوای این روزهای ورزش کشور بنویسم. هر چند همه ما آرزو می‌کنیم کاش برای نوشتن و گفتن گوش شنوایی باشد. بیایید با عطار فرزانه هم نجوا شویم، که شاید راز و رمز درون بسیاری از ورزش شناسان باشد:

اجزای تو جمله گوش می‌باید و بس
جان  تو سخن نیوش می‌باید و بس
گفتی که مردِ راه چون، می‌باید
نظّارگی و خموش می‌باید و بس

حال و روز ورزش ما مانند سایر پدیده‌های روزمره جامعه ما چندان خوش نیست؛ و افسوس که برای درمان آن نیز کاری صورت نمی‌گیرد. وقتی واژه ورزش را این روزها می‌شنوم، کتاب کمدی الهی اثر دانته به ذهنم خطور می کند که جالب است این دو قرابت‌های ذهنی زیادی برای مقایسه با هم به همراه دارند که من در این مجال قصدم تحلیل مقایسه‌ای این دو کمدی است. می گویند دانته که این اثر ر ا به زبان "تکانا" خلق کرد برای کسی تردیدی نماند که پس از این ، تکانا زبان رسمی ایتالیا خواهد شد. این کمدی در ورزش ما به کاریکاتوری برای کمدی ورزشی تبدیل شد. نخست اینکه  ورزش آنقدر در کشور مورد اقبال سیاسیون و نظامیان مشتاق قدرت قرار گرفت، و به گونه ای وارد این عرصه شده و در مورد آن پرحرارت سخن گفته و می‌گویند که تردیدی برای هیچ کس ایجاد نمی‌کنند که برای کلیه ابعاد راهبردی ورزش و در همه ابعاد همگانی، پرورشی، قهرمانی و حرفه‌ای  داری اندیشه و برنامه مدون و منسجمی هستند. ناجیان کاریکاتوری ورزش امروز در غالب عرصه‌های باشگاهی، فدراسیون‌ها، کمیته المپیک و وزارت ورزش حضور دارند. و آنچه که  وجود ندارد "نگاه جامع و کلان به ورزش کشور" است.

دانته خود، این اثر را کمدی نامید اما بزرگترین شاهکار ادبیات ایتالیا سه قرن بعد لقب الهی یا آسمانی گرفت. ورزشی که می‌بایست مروج راهبرد تقکر قرآنی "وزاده بسطه فی العلم و الجسم" باشد و کارگزاران جامعه باید از آن مامنی برای سلامت جامعه می‌ساختند، اکنون کالبدی خطرزا برای سلامت جسمی، روحی، فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و... شده است.  این انحراف از آنجا نشات گرفته است که برخلاف اثر دانته آنچه که بعد از سه قرن به آن اضافه شد به تجلی اندیشه ورزی زیبایی و لطف خدایی در جامعه خود کمک کرد اما کمدی‌سازان ورزش کشور ما از آن برای خود زیباسازی و خود قدیس‌سازی بهره گرفتند. ورزش ما سکوی بسیار ارزشمندی برای اوج گرفتن تا کهکشان سیاست و قدرت و اشتهار و تفرج و... شده است.

دانته می‌گوید روزی در خیابان زنی او را دید و به زن دیگر که همراهش بود نشانش داد و گفت: این همان کسی است که به جهنم  رفته و برگشته است. دومی با تعجبی تایید کرد و پاسخ داد: هنوز هم اثر دوده‌های جهنم در سر و رویش پیدا است. دانته چنین می‌گوید وقتی این حرف را شنیدم دانستم بدانچه می خواستم رسیده‌ام.  

پرسش من از گردان فرازان ورزش در کلیه عرصه ها این است؟ آیا شما نیز مانند دانته به آنچه قرار بود برای این کمدی ورزشی که تحویل این مردم داده اید، رسیده اید؟ کو سنگ محکی که عیار شما غریبه‌های نابَلَد را که بَلَدگونه خود مسبب بسیاری از  کژی‌های ورزش کشور شده‌اند را بسنجد؟ کو آن محکمه‌ای که شما را به پاسخ گویی در قبال عملکردتان بکشاند؟ آثار مخرب ناشی از حیف و میل بی‌حساب و کتاب از پول مردمی که برای نان شب خویش نیز ناتوانند چگونه و تا کی قابل جبران هست؟ آیا اساسا قابل جبران هست؟ آیا تزریق بی‌محابای پول آثار زیان‌بار فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی به همراه ندارد؟ عوارض ناشی از این آثار و سوء تدبیرها را چه کسانی باید تحمل کنند و چرا باید تحمل کنند؟

شکستن صندلی‌های ورزشگاه‌ها، شکستن شیشه درب رختکن، پرتاب صندلی به سوی مربیان و بازیکنان، شعارهای زننده در ورزشگاه‌ها، جیگر فرض کردن مردم، قراردادها و پاداش های بی‌دلیل و سخیف ناشی از بردها و انواع خاصه بخشی نه از جیب همایونی که از حلقوم مردم... تنها گوشه‌ای از پیامدهای این سبک از اداره ورزش کشور است، نه علت آن.

ورزش همانند کمدی الهی دانته سرشار ازجنبه‌های عالی عقل و عشق است شواهد و قرائن نشان می دهد متاسفانه مسیری که ورزش کشور می‌پیماید، شرح سفری نیست که موجب فلاح و فلاحت ورزش و جامعه ورزش شود. مسر پیشرفت ورزش کشور و نجات از وضعیت موجود نیازمند اندیشمندان فرهیخته، و کارشناسان کار بَلَد و وارسته‌ای است که بتوانند مسیر صعب پیش رو را بر مدار راهبرد کلان جامعه طراحی و منطبق بر برنامه به درستی اجرا و طی کنند.

به امید آن روز



کمدی ورزش ورزش ایران مدیران ورزشی دانته

ارسال شده در مورخه : چهارشنبه، 10 آبان ماه، 1391 توسط shadmehr  پرینت

مرتبط باموضوع :

 نقدي بر نقد  [ جمعه، 15 آذر ماه، 1392 ] 2386 مشاهده
 نخبگان علمی ورزش! يونيورسياد جهاني را جدی بگیریم  [ يكشنبه، 13 شهريور ماه، 1390 ] 2698 مشاهده
 زشتی های فوتبال به سبک غیر ایرانی  [ يكشنبه، 15 آبان ماه، 1390 ] 3184 مشاهده
 ورزش كشور و تمريني براي جستجوي موفقيت  [ پنجشنبه، 3 مرداد ماه، 1392 ] 2333 مشاهده
 سواحل دریای مازندران ثروتی که از دست می رود  [ جمعه، 7 مرداد ماه، 1390 ] 3267 مشاهده
 
نام شما: [ کاربر جدید ]

نام شما (ضروری): 
ایمیل شما (ضروری): 
نظر:
کد امنیتی
کد امنیتی

  [ بازگشت ]

بازدیدکنندگان غیر عضو حق ارسال نظر و پیشنهاد در مورد مطالب این سایت ندارند .
برای استفاده از سرویسهای مخصوص کاربران عضو فرم عضویت را تکمیل نمائید .
امتیاز دهی به مطلب

انتخاب ها

 فایل پی دی اف فایل پی دی اف

 گرفتن پرينت از اين مطلب گرفتن پرينت از اين مطلب

 ارسال به دوستان ارسال به دوستان

 گزارش این پست به مدیر سایت گزارش این پست به مدیر سایت


اشتراک گذاري مطلب